Γράφει η Έφη Μέφερη

Με την πολύ εμπεριστατωμένη ξενάγηση, του εκπαιδευτή Λούκα Γρηγοριάδη οι μαθητές ενημερώθηκαν σχετικά με τις λεπτομέρειες για την πολιορκία της Λευκωσίας από τους Οθωμανούς και είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν τα ιστορικά τείχη,  να ατενίσουν τα πεδία των μαχών και να περιηγηθούν στους προμαχώνες.

Το οδοιπορικό είχε ως αφετηρία την Πύλη Πάφου, η οποία απέχει μόλις λίγα μέτρα από την Καθολική Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού, η οποία χρονολογείται από το 1900 και εξυπηρετεί την Ρωμαίο-Καθολική κοινότητα ντόπιων και ξένων.

Αυτόν τον μεγαλοπρεπή ναό με το οικόσημο του Τάγματος των Αγίων Τόπων  είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν οι μαθητές, οι οποίοι εντυπωσιάστηκαν από την αρχιτεκτονική και τον εσωτερικό διάκοσμο με τα επιβλητικά αγάλματα να δεσπόζουν στον χώρο.

Έπειτα, επισκέφθηκαν και ορθόδοξους ναούς με μεγάλη ιστορική και αρχιτεκτονική σημασία, όπως ο Ιερός Ναός του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Τρυπιώτη, του Αγίου Σάββα και την εκκλησία της Παναγίας της Φανερωμένης, που είναι και η κυριότερη και μεγαλύτερη των εκκλησιών της εντός των τειχών πόλης της Λευκωσίας.

Η εκκλησία του Τιμίου Σταυρού του Μισιρίκου που μετατράπηκε σε οθωμανικό τέμενος ήταν η επόμενη στάση των εκδρομέων, όπου εκεί έγινε επιγραμματική αναφορά από τον εκπαιδευτή.  

Μετά από όλες αυτές τις ενδιαφέρουσες ξεναγήσεις εντόπισαν τις διαφορές στην αρχιτεκτονική και στα μέρη των ναών, καθώς και στη μυστηριακή ζωή των πιστών της τότε εποχής. 

Αξέχαστη θα τους μείνει η επίσκεψη σε ένα από τα παλαιότερα και πιο αυθεντικά ζαχαροπλαστεία της περιοχής, καθώς λειτουργεί από το 1948 και συνεχίζει και σήμερα το ίδιο ποιοτικά. 

Με γεύσεις που έγραψαν τη δική του ιστορία το ζαχαροπλαστείο «Μέλισσα» κέρασε στους εκδρομείς πισίες και δάχτυλα, παραδοσιακά σιροπιαστά της Κύπρου. Τότε εκεί ήταν που άδραξαν την ευκαιρία και έκαναν τις αγορές τους μέσα από τη μεγάλη γκάμα των γλυκών που διαθέτει. 

Νωρίτερα είχαν επισκεφθεί και το ζαχαροπλαστείο «Τα Τρία Φανάρια», ένα κλασικό παραδοσιακό γλυκοπωλείο που κρατάει από το 1952 προσφέροντας παραδοσιακά γλυκά ταψιού και αλμυρά σερβίροντας ταυτόχρονα καφέδες. 

Φεύγοντας από τη «Μέλισσα» κατευθύνθηκαν στο Τέμενος Ομεριέ, το οποίο βρίσκεται στη θέση της παλαιάς μονής των Αυγουστινιανών και που για αιώνες στέκει επιβλητικά ανάμεσα στους προμαχώνες Κωνστάντζα και Ποδοκάταρο.

Επόμενος σταθμός ήταν το ιστορικό ομώνυμο Χαμάμ, που βρίσκεται μια ανάσα από το ιστορικό τζαμί. Εκεί είχαν την τύχη να δουν πως είναι ο εσωτερικός του χώρος και να ενημερωθούν πλήρως για το πως λειτουργούσαν τα οθωμανικά λουτρά, καθώς ήταν μέρη υγιεινής, κοινωνικών συναναστροφών, εξαγνισμού του σώματος και της ψυχής.

Μετά από την περιήγηση στο χαμάμ ακολούθησε επίσκεψη στο αρχοντικό του δραγουμάνου Χατζηγεωργάκη Κορνέσιου, το οποίο χρονολογείται στα τέλη του 18ου αιώνα και θεωρείται το σημαντικότερο δείγμα αστικής αρχιτεκτονικής της εποχής εκείνης.

Αφότου εξερεύνησαν τα δωμάτια της διώροφης οικίας, στη συνέχεια κατευθύνθηκαν στην οδό Λήδρας, όπου εκεί και στον ελάχιστο χρόνο που είχαν γευμάτισαν όλοι στην παραδοσιακή ταβέρνα «Το Άναμμα».

Τελικός προορισμός η Πύλη Αμμοχώστου ή αλλιώς Πόρτα Τζουλιάνα όπως ήταν γνωστή,  προς τιμήν του Giulio Savorgnano, του αρχιτέκτονα μηχανικού που σχεδίασε και έχτισε τα Ενετικά τείχη τον 16ο αιώνα.

Εκεί από την Πύλη Αμμοχώστου ανέβηκαν στον προμαχώνα Καράφα, το οχυρό που φαίνεται να αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες, αφού, έπρεπε να κατεδαφιστούν οικίες και εκκλησίες για να «δαμάσουν» τα νερά του Πεδιαίου ποταμού.

Μετά από μια γεμάτη και πλούσια από πληροφορίες ημέρα οι εκδρομείς αναχώρησαν και το βραδάκι επέστρεψαν πίσω στη Λεμεσό. Η εντύπωση που έμεινε σε όλους ήταν ότι επρόκειτο για μια επιτυχημένη επιμορφωτική εξόρμηση.