Η απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης να αναστείλει όλες τις άδειες κατασκευής μεγάλων θαλάσσιων αιολικών πάρκων στις Ηνωμένες Πολιτείες, επικαλούμενη λόγους «εθνικής ασφάλειας», δεν είναι απλώς μια τεχνική ή διοικητική πράξη. Είναι μια καθαρή πολιτική δήλωση – και μάλιστα με ισχυρό ιδεολογικό φορτίο.

Το Υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε την άμεση παύση των αδειών για πέντε μεγάλα έργα που βρίσκονται υπό κατασκευή στην Ανατολική Ακτή, μετά από εκτίμηση του Πενταγώνου ότι οι ανεμογεννήτριες ενδέχεται να προκαλούν παρεμβολές στα στρατιωτικά ραντάρ. Σύμφωνα με την επίσημη αιτιολόγηση, η κίνηση των πτερυγίων και οι ανακλαστικοί πύργοι των τουρμπινών δυσχεραίνουν τον εντοπισμό πιθανών απειλών.

Όμως, πίσω από το επιχείρημα της ασφάλειας, πολλοί βλέπουν τη σταθερή πολιτική κατεύθυνση που χαράχθηκε μετά την επάνοδο του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο. Ένας πρόεδρος που ουδέποτε έκρυψε την αντιπάθειά του προς την αιολική ενέργεια, την οποία έχει χαρακτηρίσει επανειλημμένα «άσχημη, δαπανηρή και αναποτελεσματική».

Άμεσες οικονομικές επιπτώσεις

Η αγορά αντέδρασε ακαριαία. Η μετοχή της δανέζικης Orsted, στην οποία ανήκουν δύο από τα έργα που «παγώνουν», κατέγραψε πτώση άνω του 12%. Πτωτική πορεία ακολούθησαν και άλλοι ενεργειακοί κολοσσοί όπως η Dominion Energy και η Equinor, γεγονός που αποτυπώνει την ανησυχία των επενδυτών για το μέλλον της υπεράκτιας αιολικής βιομηχανίας στις ΗΠΑ.

Τα έργα που επηρεάζονται περιλαμβάνουν τα Revolution Wind και Sunrise Wind της Orsted, το Vineyard Wind 1, το Coastal Virginia Offshore Wind και το Empire Wind 1 – επενδύσεις δισεκατομμυρίων, με πολυετή σχεδιασμό και σημαντική συμμετοχή Πολιτειών και ιδιωτικών κεφαλαίων.

Εθνική ασφάλεια ή ενεργειακή στροφή;

Ο υπουργός Εσωτερικών Νταγκ Μπέργκαμ δήλωσε ότι «πρωταρχικό καθήκον της κυβέρνησης είναι η προστασία του αμερικανικού λαού», τονίζοντας πως η αναστολή θα δώσει χρόνο στις ομοσπονδιακές υπηρεσίες να εξετάσουν τρόπους μετριασμού των κινδύνων.

Ωστόσο, η Εθνική Ένωση Ωκεάνιων Βιομηχανιών (NOIA) υπενθύμισε ότι όλα τα έργα είχαν ήδη περάσει από έλεγχο του Υπουργείου Άμυνας χωρίς να εγερθούν αντιρρήσεις στο παρελθόν. Το ερώτημα, λοιπόν, παραμένει: τι άλλαξε τώρα;

Για τους επικριτές της απόφασης, η απάντηση είναι σαφής. Η κυβέρνηση Τραμπ επαναφέρει στο προσκήνιο το ενεργειακό δόγμα των ορυκτών καυσίμων. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ίδιος ο Μπέργκαμ υποστήριξε δημόσια πως «ένας και μόνο αγωγός φυσικού αερίου παράγει τόση ενέργεια όση πέντε αιολικά πάρκα μαζί», επιχείρημα που ευθυγραμμίζεται πλήρως με τη στρατηγική ενίσχυσης πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Ένα μήνυμα προς την αγορά – και τον κόσμο

Η αναστολή των θαλάσσιων αιολικών δεν αφορά μόνο την ενέργεια. Αφορά το πώς αντιλαμβάνονται οι ΗΠΑ τον ρόλο τους στην πράσινη μετάβαση, τη γεωπολιτική της ενέργειας και τη σύγκρουση ανάμεσα στην ασφάλεια, την οικονομία και το περιβάλλον.

Σε μια περίοδο που η Ευρώπη επενδύει μαζικά στις ανανεώσιμες πηγές και η τεχνητή νοημοσύνη αυξάνει δραματικά τις ενεργειακές ανάγκες, η απόφαση της Ουάσινγκτον στέλνει ένα σαφές σήμα: η ενεργειακή πολιτική στις ΗΠΑ περνά και πάλι μέσα από τον φακό της ισχύος, όχι της πράσινης πρωτοπορίας.

Το αν αυτή η επιλογή θα αποδειχθεί στρατηγική ασπίδα ή μακροπρόθεσμο ενεργειακό πισωγύρισμα, θα φανεί σύντομα – όχι μόνο στους ισολογισμούς των εταιρειών, αλλά και στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη.